Site menu:



hodowle -> opis rasy Brytyjczyk

Koty Brytyjskie


Legenda głosi, że przodkowie kotów brytyjskich pojawili się na Wyspach Brytyjskich w czasach starożytnych, sprowadzone tam przez legiony rzymskie po kolonizacji Galii. Koty te miały za zadanie pozbyć się plagi szczurów. Jednak za rasę koty brytyjskie zostały uznane dopiero w 1929r. podczas corocznego kongresu GCCF (Governing Counsil of the Cat Fany) i od tego czasu hodowla zaczęła się rozwijać.

Początkowo koty brytyjskie były krzyżowane z kotami azjatyckimi, ale w wyniku tego zabiegu zaczęto zatracać typ, więc szybko zaprzestano tych zbiegów. W celu poprawienia masywności dodano krwi kota angorskiego i perskiego co dało dobre rezultaty.

Początkowo w Wielkiej Brytanii uznawano tylko kolor niebieski, obecnie kot ten występuje we wszystkich odmianach barwnych. W latach 50-tych próbowano też krzyżować brytyjczyki z francuskimi kotami kartuzkimi, jednak szybko z tego zrezygnowano, z uwagi na utratę charakterystycznych cech obu ras.

Za pierwszego hodowcę brytyjczyków uważa się Pana Harrisona Weiera. Rasa bardzo szybko zyskała na popularności i obecnie cieszy sie dużym powodzeniem. Swój upadek przeżyła w czasie II Wojny światowej, ale została mozolnie odbudowana.
Do Polski pierwsze brytyjczyki zostały sprowadzone przez Panią Marzenę Mroczkowska – Filipowicz w 1992r.

Brytyjczyk jest kotem bardzo inteligentnym, o silnie zaznaczonej osobowości, ze szczególnie rozwiniętym poczuciem własnej wartości i godności. W młodości wesoły i żwawy, po osiągnięciu wieku dojrzałego staje się znacznie spokojniejszy; jego temperament można określić mianem umiarkowanego; jako kwintesencja sybaryty wyżej ceni sobie filozoficzną medytację niż karkołomne wspinaczki i balansowanie po krawędzi karnisza.

Jest to kot odważny, wręcz nieustraszony, bez kompleksów, szalenie zrównoważony, honorowy, pewny siebie, dystyngowany. Rzadko używa głosu bez potrzeby i tylko z jednej przyczyny jest w stanie zniżyć się do proszenia o cokolwiek swojego opiekuna - tym powodem bywa najczęściej posiłek.

Brytyjczyk nie należy bowiem do kotów rozkapryszonych i wybrednych. Kotki brytyjskie są bardzo dobrymi matkami i na ogół nie mają najmniejszych problemów z wydawaniem potomstwa na świat. Kocięta rodzą się po 4-5 sztuk w miocie i bardzo szybko przybierają na wadze.

Maluchy brytyjskie przypominają puchate kulki, z tym, że ich krągłości nie są wynikiem tuszy, lecz charakterystycznej budowy ciała. Wiek młodzieńczy jest dla urody brytyjczyków najmniej korzystnym okresem, gdyż zbytnio wybujałe tracą wiele ze swojej "misiowatości". Dojrzewają bardzo powoli pełnię krasy osiągając dopiero w wieku 5 lat. Żyją długo do samego końca zachowując młodzieńczy wygląd. Z powodu swoich licznych zalet koty brytyjskie krótkowłose stają się rasą coraz popularniejszą zarówno na świecie, jak i w Polsce. Niekłopotliwe w utrzymaniu, spokojne i nie wymagające nieustannej uwagi, pozbawione zapędów niszczycielskich, mają praktycznie jedną jedyną wadę: biegnący przez pokój brytyjczyk hałasuje niczym stado słoni, co zresztą jest absolutnie zrozumiałe, jeśli weźmie się pod uwagę jego imponujące gabaryty.Koty brytyjskie są wyjątkowo czyste i łatwe w pielęgnacji. Regularnego, jednakże nie nazbyt intensywnego szczotkowania wymagają wyłącznie w okresie linienia, tj. na wiosnę i jesienią.

PORTRET RASY
Budowa ciała: waga od 4 do 6 kg, tułów krępy, muskularny, zwarty, od średnich do dużych rozmiarów. Szerokie łopatki, biodra i barki, silna klatka piersiowa. Krótkie łapy, krótka szyja, szeroki u nasady i zaokrąglony na końcu ogon długości 2/3 tułowia. Duża, okrągła, masywna i szeroka głowa z charakterystycznymi fałdami, czoło wyraźnie zarysowane, pokryte sztywnym włosem nadającym mu wypukłość, pełne policzki, mały podbródek. Uszy małe lub średniej wielkości, zaokrąglone na końcach, o szerokiej podstawie. Nos krótki, prosty, szeroki, z delikatnym przejściem u nasady. Oczy duże, okrągłe, rozstawione dość szeroko.
Ubarwienie: około 150 odmian barwnych; jednokolorowe: niebieskie, czarne, rude, kremowe, czekoladowe, liliowe i białe; dwubarwne: podstawowe kolory z różną ilością białego, tabby we wszystkich kolorach podstawowych (pręgowane klasycznie, tygrysio i cętkowane), szylkretowe, szynszylowe, srebrzyste cieniowane, srebrzyste tabby, dymne i colorpointy (z ciemniejszymi oznaczeniami). Oczy współgrające z umaszczeniem: pomarańczowe, złociste lub miedziane, u odmiany białej - pomarańczowe, niebieskie lub różnobarwne, u kotów szynszylowych i cieniowanych - zielone lub turkusowe, u colorpointów - niebieskie.
Typ sierści: krótkie, miękkie, podwójnie gęste, sprężyste i odstające od ciała futro, w dotyku przypominające plusz.

Rasa ta jest godna polecenia ze względy na miły, wesoły i zrównoważony charakter. Sa to koty bardzo towarzyskie, a ich atrakcyjny wygląd pluszowego misia czyni je prawdziwą ozdobą każdego domu.